“Nep!” klinkt het naast me. “Ook nep.” En even later: “Deze is wel echt.”
We zijn met zijn drietjes in het Fries Scheepvaart Museum in Sneek. Dit leek ons wel een leuk uitje nu het weer zo herfstachtig aan doet. En zo krijgt zoonlief ook nog een beetje cultuur mee tijdens onze week vakantie bij mijn moeder in Friesland.
De expositie begint meteen met een knaller van formaat: een schip gemaakt van Lego. Uiteraard wordt dit museumstuk met de nodige toewijding bekeken door onze legofan. Daarna lopen we verder. Helaas is het Kindermuseum, een speciale zaal waar de kids allerlei leuke activiteiten kunnen doen, wegens corona gesloten. Het is dan ook best wel even spannend of zoonlief de rest van het museum niet te saai zal vinden. Maar dat blijkt al snel niet het geval te zijn. Hij ontpopt zich spontaan tot een ware kunstkenner. Als een ervaren taxateur loopt hij rond en meldt hij of een voorwerp echt of nep is. Een goed geconserveerd schilderij uit 1826: nep. Een recente afbeelding in slechtere staat: echt. Modelbootjes, wandborden, tegeltjes, een roer. Hij onderwerpt alles aan een grondige inspectie. Hilarisch om te zien.
We eindigen ons bezoek in de zilverkamer. Aan weerszijden van de kleine ruimte staan hoge vitrinekasten vol blinkend zilverwerk. Zoonlief kijkt eens naar links. Hij kijkt eens naar rechts. En spreidt dan zijn armen wijd open: “Nep. Allemaal nep.”
Ik leg hem uit dat het toch echt van zilver is gemaakt. En niet van bijvoorbeeld plastic. Dan zou het nep zijn. Maar nee, hoor. Omdat alle voorwerpen er spic en span uitzien, is hij er zeker van dat het allemaal nep is. Ik kan hem niet overtuigen. Hij is de expert.
Net voor we de zaal met zilveren voorwerpen verlaten, komen we langs een grote omlijste spiegel die boven een ouderwetse schouw hangt te pronken. Ik kijk in de spiegel en vraag mijn zoon: “En die mevrouw daar?” Hij werpt een korte blik op mijn spiegelbeeld en zegt heel gedecideerd: “Nep.”
Nou, moe. Van je kind moet je het hebben.
Maar net voor ik quasi beledigd reageer, bedenk ik me ineens: als strak en blinkend zijn criteria voor nep zijn, is het eigenlijk een compliment! Ik glimlach naar mijn spiegelbeeld en stel tevreden vast: mooi nep is niet lelijk.
Mama's leukste 