Doe mij daar ook maar een portie van

Yes, eindelijk is het zover! Zoonlief gaat vanaf vandaag weer hele dagen naar school. Eindelijk tijd om een hele rits achterstallige huishoudelijke klussen weg te werken. Dacht ik toch.

Vannacht sliep ik én laat én heel onrustig. Ook zoonlief leek er last van te hebben. Ik werd midden in de nacht wakker toen ik hem hoorde praten en vond hem rechtop in zijn bed. Tegen beter weten in heb ik de wekker dan maar zo laat mogelijk gezet om nog een paar extra minuten slaap te kunnen meepakken. Met als gevolg dat de ochtendrush vanmorgen nóg sneller moest verlopen dan normaal. Zoonlief was echter zo slaperig dat hij de eerste tien minuten geen hap door zijn keel kreeg. Daarna moest er nog speelgoed gezocht worden om mee naar school te nemen. Even vergeten dat dit nu met de coronatoestanden ineens wel mag. En dan heb ik het nog maar even niet over het aankleden, tandenpoetsen, enzovoort. Ik was inmiddels helemaal opgefokt door de we-komen-te-laat-stress.
Kortom: het was een ouderwetse ochtend zoals we die uit het precoronatijdperk kennen.

Of we nu nog net op tijd op school waren of net niet, weet ik eigenlijk niet. Bij aankomst gaan de kinderen – na het verplichte handen wassen – tegenwoordig rechtstreeks naar de klas. Ze blijven dus niet op de speelplaats hangen tot de bel gaat. Maar goed, er stond nog een leerkracht bij het poortje om de kids naar de toiletten door te sturen, dus het leek me nog wel binnen de marge.

Daar ging mijn kleine mannetje met zijn grote boekentas. Die voor het eerst sinds maanden weer eens gevuld was met zijn broodtrommel, drinkbussen, fruit- en koekendoos. Hij liep een beetje voorovergebogen als tegengewicht.
Pas om half vier zou ik hem weer komen ophalen. De dag leek zich heerlijk eindeloos lang voor me uit te strekken.

Maar ik voelde het al toen ik terugfietste en de adrenaline begon weg te zakken. Ik was moe. En niet een beetje moe door wat te weinig slaap, maar Moe met een hoofdletter. Het voelde alsof alle moeheid die zich de afgelopen weken, wat zeg ik, maanden heeft opgestapeld, vandaag ineens met alle geweld naar buiten wilde komen.

Thuisgekomen deed ik nog een dappere poging om aan mijn to-dolijst te beginnen – ik kon de natte was toch moeilijk in de wasmachine laten schimmelen. Maar als snel besefte ik dat het me niet ging lukken. Met mijn kleren nog aan ben ik boven op mijn dekbed gaan liggen, rolde mij erin op en hoopte dat ik in een diepe, verkwikkende slaap zou vallen. Wat helaas niet lukte, maar hé, ik had dan toch even wat rust gepakt.

Ik vroeg me ondertussen steeds ietwat bezorgd af hoe zoonlief deze lange dag zou doorkomen. Die arme schat zou wel heel moe zijn. Hij had vanmorgen ook helemaal geen zin om de hele dag naar school te moeten. En aangezien ook hij zijn normale uren slaap al een tijdje niet meer gekregen heeft, vreesde ik wel een beetje het ergste. Ik stelde me er alvast op in dat er een moe en humeurig mannetje uit de schoolpoort zou komen. Zo’n beetje zoals ik mij zelf voelde.

Toen was het tijd. Ik stond naast zijn fiets te wachten en zette me schrap. Daar kwam hij. Een en al vrolijkheid en energiek gezwaai naar een meisje uit zijn klas.
Euh, hè, wat?! Blijkt hij weer verliefd te zijn op A. En zij op hem. Ze zijn een koppel, vertelde hij me stralend.

Wat een timing. Social distancing is vandaag net opgeheven in de klas en dat hebben ze meteen maar bezegeld door de halve pauze te staan knuffelen. Ik heb hem toch maar even op het hart gedrukt om elkaar geen kusjes te geven. Maar stiekem ben ik wel een beetje jaloers op ze. Want verliefdheid geeft je vleugels. En tonnen energie.

Ik denk dat ik vanavond mijn echtgenoot maar eens diep in zijn ogen ga kijken. Heel diep.

2 gedachten over “Doe mij daar ook maar een portie van”

  1. Mijn gunst, wat herkenbaar!Ik heb ook een zoon, komt ook pas na te vaak vragen heel langzaam aan tafel…en dan dat opgefokte-kom nou anders komen we te laat-stressen in de ochtend. Ik ben dus niet alleen. Dankjewel voor je realistische en grappige stijl. Ik reageer onder de account van mijn man, ik heb geen eigen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s