Wat er soms toch uit een kindermond komt

Ik ben buiten de was aan het ophangen. Als ik me omdraai, zie ik zoonlief in de border staan plassen. Nu is daar op zich niets ongewoons aan, want dat is nu eenmaal een van de geneugten in het leven van een jongetje: buiten plassen. Hij heeft er zelfs een vaste plek voor.

Dat was vroeger wel anders. Ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik hem in de tuin zag plassen. Ik had me even van hem weggedraaid en toen ik weer keek, stond daar ineens een levende Manneken Pis in het grasveld. Maar dan ook echt nét dat bekende beeldje van het plassende jongetje in het centrum van Brussel. Met zijn buikje naar voren gedrukt en precies zo’n zelfde straaltje. Het was een ontzettend grappig en ontroerend gezicht.

Natuurlijk bleef het niet bij die ene keer. Blijkbaar is niets zo leuk voor een jongen dan buiten plassen. Nu ben ik best een flexibele moeder, dus van mij mag het. Maar dan wel altijd op dezelfde plek. Want ik herinner me nog een ander buitenplasincident. We hebben een klein moestuintje waar munt groeit. Op een dag maakte ik daar verse muntthee van. Ik vertelde mijn man dat het niet zo lekker smaakte als toen hij het een tijdje terug voor me had bereid. Ineens begon hij te lachen. “Dat komt vast door het secret ingredient,” gniffelde hij. Toen ik hem vragend aankeek, vervolgde hij: “Daniël heeft daar onlangs stiekem staan plassen.”

Je begrijpt dat ik er daarna een prioriteit van maakte om hem op een vaste plek te laten plassen. Wat hij nu dus ook keurig aan het doen is. Ware het niet dat hij zijn straal ditmaal tot over het gaas bij de buren richt. Waar kippen rondscharrelen.
“Je staat toch niet op een kip te plassen, hè!” roep ik vol afgrijzen uit.
“Nee, nee, gewoon op het randje,” beweert hij.
Ik kom toch maar even kijken of de kippen er nog droog uitzien. Wat gelukkig het geval is.
“De kippen kwamen gewoon even kijken,” vertelt hij.
“Misschien dachten ze dat je piemeltje een wormpje is,” lach ik.
“Nou, misschien denken ze wel dat jouw plasser een drinkbakje is,” luidt zijn onmiddellijke weerwoord.

Wat er soms toch uit een kindermond komt, denk ik verbaasd. En niet alleen uit zijn mond, haha! Pas de volgende keer toch maar op, lieve kippen. Voor je het weet leg je eieren met een secret ingredient.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s