Mét zonder oma

Ik laat me langzaam in het warme badwater glijden. De amandelolie verspreidt een heerlijke geur. O, wat is dit zalig. Ik voel me beetje bij beetje tot rust komen.

Vrijdag speelde ik juf. Zaterdag was ik plots kapster. Maar vandaag is het zondag en hoef ik lekker niets te doen. Zelfs even niet te moederen. Papa en zoon spelen beneden met de Transformers. Ze maken motion picture filmpjes, dus daar zijn ze wel even zoet mee. Heb ik mooi een momentje voor mezelf.

Ik heb een oude Libelle mee naar de badkamer genomen, mijn favoriete tijdschrift. Het is er een uit het precoronatijdperk. Fijn, kan ik even mijn zinnen verzetten.

Maar zoals altijd als ik even een momentje rust heb, borrelt er van alles naar boven. In mijn hoofd, welteverstaan. Ineens krijg ik een geweldig idee: wat als ik oma – die door de coronacrisis al drie weken alleen thuis zit – nu eens uitnodig om samen met ons te lunchen? Weliswaar via videochat, maar toch. We bellen regelmatig met elkaar, aangezien we een kleine 350 km bij elkaar vandaan wonen. En nu met deze toestanden nog vaker. Maar samen eten voelt wel extra bijzonder.

Als ik uit bad ben, stuur ik haar direct een appje. Oma is meteen enthousiast. Ik had ook niet anders verwacht. Mijn moeder is echt een gezelligheidsmens. Dol op haar vijf kinderen en tien kleinkinderen. Je kan haar niet gelukkiger maken dan als we allemaal bij elkaar zijn. En nu is ze door dat rottige virus volledig geïsoleerd in het kleine dorpje waar ze woont.

En dus zitten we om twaalf uur mét zonder oma aan de keukentafel. Ik heb mijn smartphone zo neergezet dat ze zowel ons als de borden en het broodbeleg kan zien. Nadat ik oma erop gewezen heb dat we enkel haar boezem aanschouwen, en ze haar telefoon verplaatst heeft, kunnen we aan onze gezamenlijke lunch beginnen.

Het is bijna net of oma echt bij ons aan tafel zit. We zien én horen hoe ze het laatste restje jam uit de pot schraapt. Hoe ze tevreden van haar thee nipt. En we kletsen honderduit. Het is echt ontzettend gezellig. Dat we daar nou nooit eerder aan gedacht hebben. Het is een vreselijk iets, deze pandemie. Maar je wordt er wel heel creatief van.

Eén gedachte over “Mét zonder oma”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s